هنگامی که انتشارات صنعتی و دود خودرو تهدیدهای نامرئی برای کیفیت هوا در شهرها می شوند، یک سوال مهم مطرح می شود: آیا ما یک مشکل زیست محیطی را حل می کنیم در حالی که دیگری ایجاد می کنیم؟مواد تصفیه هوا متعارف ٬ الیاف شیشه ای یا رسانه های مصنوعی با مواد شیمیایی درمان شده ٬ اغلب به دلیل ماهیت غیر قابل تجزیه زیست در خاک و آب به عنوان آلاینده های ثانویه به پایان می رسندحالا، یک آزمایش پیشگامانه در فیلترسازی پایدار، نحوه مبارزه با آلودگی هوا را تغییر می دهد.
چرخه ی شوم کنترل آلودگی
کیفیت هوا در شهرها به طور مستقیم بر سلامت عمومی تاثیر می گذارد، با آلاینده هایی مانند PM2.5، اکسید نیتروژن (NOx) و مونوکسید کربن (CO) با افزایش موارد آسم، برونشیت و سرطان ریه مرتبط هستند.کنترل انتشار گازهای گلخانه ای در فضای باز با دو چالش بزرگ مواجه است: هزینه های نگهداری فوق العاده و اثر زیست محیطی مواد فیلتر خود.اجزای شیمیایی آن ها باعث آسیب زیست محیطی می شوند که هدف خود تصفیه را تضعیف می کند..
آزمایش: نگهبانان هوا در طبیعت
برای شکستن این چرخه، محققان یک مطالعه مقایسه ای را انجام دادند که مواد کاملا قابل تجزیه زیست را آزمایش می کرد: فیبر نارگیل و چمن.,این آزمایش از طریق یک دستگاه آزمایش پنج اتاق با نسبت فشرده سازی مختلف (CR) ، پشم شیشه ای، کربن فعال، فیبر نارگیل و چمن را ارزیابی کرد.
نتایج نشان داد پتانسیل شگفت انگیز در مواد طبیعی:
- تنوع فیبر نارگیل:غنی از سلولز، لیگنین و پکتین، ساختار منافذ طبیعی فیبر نارگیل در جذب CO، CO2 و NOx برجسته است.عملکرد آن با کربن فعال صنعتی رقابت می کند، بدون تغییرات شیمیایی، که آن را برای محاصره کارخانه ها و مناطق پر ترافیک ایده آل می کند..
- پتانسیل کارایی بالا شن:در هنگام پردازش هیدروکربن ها (HC) و NOx با نسبت فشرده سازی بالا، کاه مزایای منحصر به فرد را نشان داد.شبکه ی پیوند هیدروژن سلولز آن به عنوان یک "شبکه ی جذب" طبیعی برای مولکول های گاز مضر عمل می کرد، ارائه یک جایگزین سبز برای سناریوهای انتشار بالا.
- محدودیت های پشم شیشه ای:در حالی که در برابر CO2 موثر است، تولید و فرآیندهای پیچیده دفع پنبه شیشه ای آن را کمتر از همتایان طبیعی خود پایدار می کند.
به سمت فیلتر کردن اقتصاد دایره ای
این تحقیق پیشگام رویکرد "از گهواره به گهواره" است: فیبر نارگیل و کاه نه تنها ارزان و فراوان هستند بلکه می توانند پس از استفاده به عنوان زباله های ارگانیک کمپوست شوند.حذف کامل خطرات آلودگی ثانویه.
ادغام چنین مواد زیست فرسایش پذیر در برنامه ریزی شهری و سیستم های صنعتی می تواند همزمان غلظت گازهای مضر را کاهش دهد و یک مدل اقتصاد دایره ای "نفايات-معالجه-نفايات" را ایجاد کند.این پیشرفت بیش از نوآوری علم مواد است، این یک مسیر قابل اجرا برای تعادل هوای پاک با حفظ زیست محیطی است.
